Asielwaanzin: Duitse politie vraagt ​​afgewezen asielzoekers of ze willen worden uitgezet

Foto ter illustratie

Op een dag zal het in de geschiedenisboeken staan, dat de gevolgen van het politieke falen in de asielvluchtelingenkwestie pas in de loop der jaren echt duidelijk werd, maar toen was het al te laat – voor Duitsland.

Asielwaanzin: In gevallen waarin bekend is dat asielzoekers Duitsland illegaal zijn binnengekomen en al in een andere EU-lidstaat asiel hebben aangevraagd, zou de asielaanvraag snel en negatief kunnen worden afgehandeld op basis van §16a van de grondwet, ware het niet voor de Duitse overheid die maandenlang verzaakt om de termijn voor een overdracht volgens de Dublin-regels in acht te nemen en zodanig de uitzetting af te dwingen. Als gevolg blijven de brutale asieleisers bij het verstrijken van de termijn in het land van hun keuze, met al hun verzorgingsaanspraken en rechtsmiddelen, natuurlijk.

Een Irakees die het woord asiel kan zeggen is zonder toestemming de Bondsrepubliek binnengekomen, de persoon die asiel zocht, heeft al eerder in een ander EU-land asiel aangevraagd, maar blijkbaar was voor hem daar de sociale voorzieningen niet voldoende en is hij dus naar Duitsland ‘gevlucht’. En hier begint het merkwaardige verhaal van de asielzoeker, vergezeld van een bizarre situatie. Als de situatie niet zo maniakaal was, zou men hardop kunnen lachen: Politieagenten vragen de Irakees of hij gedeporteerd wil worden.

Kort nadat de politieagenten hem in eerste instantie niet hadden meegenomen, verstreek de termijn voor een overdracht volgens de Dublin-regels, volgens welke het EU-land dat de aanvrager als eerste binnenkomt verantwoordelijk is voor een asielprocedure. De termijn is meestal zes maanden. Daarna wordt Duitsland verantwoordelijk voor de asielprocedure. Tot op heden is de Duitse regering er niet in geslaagd de termijn voor de overdracht op EU-niveau af te schaffen of tot enkele jaren te verlengen. Daarom kunnen asielzoekers die zonder toestemming naar Duitsland reizen en illegaal verblijven, in de regel hun asielprocedures in Duitsland al na zes maanden afronden. In het geval van Irakezen betekent dit dat zij, ongeacht de uitkomst van de procedure, zelden naar huis terugkeren.

Op dit moment wordt minder dan de helft van de Iraakse asielzoekers erkend – op grond van het feit dat de situatie in hun eigen land is verbeterd. Maar slechts een klein deel van de afgewezenen wordt gedeporteerd of vertrekt vrijwillig. Van de erkende aanvragers wordt slechts ongeveer één op de honderd later herroepen, en drie jaar na erkenning hebben ze een wettelijke aanspraak op een vaste verblijfplaats, op voorwaarde dat ze geen strafbaar feit plegen en een baan vinden.

Rommel

© Fenixx

 

Reacties

Reageer hieronder!
Gast
zaterdag 19 september 2020

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://detheorist.nl/

Nieuwsbox

Jouw account

Nieuwste leden

Protest agenda

Laatste reacties....

Eindelijk het verband tussen 5G en het coronavirus
11 september 2020
100% mee eens! De elite probeert ons de mond te snoeren, maar moet ges...
Voorspellingen 2020
07 september 2020
lol hoe 10 minuten verspillen in uw leven, wat een paranoid gedoe, en ...
Onthulling: “Wat Covid-19 wordt genoemd is geen virus, maar chromosoom 8, een essentieel onderdeel van het menselijke DNA”
24 augustus 2020
Vandaar dat ze dna veranderende vaccin nodig hebben om het te bestrijd...
Willekeurige partner