De Theorist - No shit, Sharelog!

 

De EU laat zich in een wereldoorlog drijven

De wereld van de geopolitiek, de grote handelspatronen en -stromen en de militaire bondgenootschappen zijn radicaal veranderd in de afgelopen maanden. Rusland heeft zich geherorieënteerd met zijn handel in gas, olie en militaire technologie, verder weg van Europa in de richting van Eurazië.

De Amerikaanse politiek van de afgelopen 5 decennia heeft het tegenovergestelde resultaat bereikt, i.p.v. het verdelen en het veroveren van Eurazië, het proberen uit te spelen van Rusland tegen China, het isoleren van Iran en alsook het proberen te voorkomen dat India, het Midden-en Verre – Oosten en andere Aziatische landen zich zouden verenigen om zo een alternatief voor de dollar heerschappij te creëren, is volledig mislukt. Amerikaanse sancties en het nieuwe Koude Oorlog beleid hebben deze Aziatische landen juist samen gedreven en zij hebben zich verenigd in de Shanghai Cooperation Organization als een tegenhanger van de NAVO. Ook de BRICS landen hebben hun samenwerking geïntensiveerd om de hegemonie van de dollar en de macht van het IMF en de Wereldbank, met hun bezuinigingsprogramma´s, te breken.

De VS hebben de EU gepusht om deel te nemen aan de nieuwe Koude Oorlog door ze belachelijke sancties aan Rusland te laten opleggen op grond van allerlei valse leugens, alsmede door het blokkeren, c.q. verminderen van Russische gas en olie-import waardoor de economische ellende van de eurozone alleen maar verergert, waardoor het steeds meer op een Dead Zone gaat lijken. Afgelopen week hebben een groep toonaangevende Duitse politici, diplomaten en culturele beroemdheden een open brief aan Angela Merkel geschreven, om te protesteren tegen haar domme pro-VS, anti-Rusland beleid. De Verenigde Staten lopen nu het gevaar hun hand te overspelen en haar economische grip op Europa te verliezen, i.p.v.te versterken. Koortsachtig probeert men sneaky achter de schermen een handelsakkoord er door te drukken (TIPP), terwijl het overgrote deel van de Europese bevolking dit niet wil, en het zelfs haaks staat op diverse EU wetten en regels.

Turkije is al vertrokken uit de Amerikaans-Europese (economische) invloedssfeer, door zich te richten op Rusland voor haar energiebehoefte. Ook zijn er recent verdere handelsverdragen met Rusland afgesloten. Iran heeft zich ook in een economische alliantie verbonden met Rusland. Syrië had zich al min of meer gecommitteerd aan Rusland. Het plan van verdelen en veroveren van de zionistische neocons van de regering-Obama is dus volledig mislukt, en dreigt Amerika nu te isoleren van zowel Europa, Azië alsmede Zuid–Amerika ! In de Amerikaanse media hoor of zie je hier uiteraard niets van, daar deze door dezelfde neocons gecontrolleerd worden. In plaats van het opbreken van de BRICS-landen, heeft dit beleid er toe geleid dat de dollar steeds zwakker wordt.

Afgelopen week was president Putin met een handelsdelegatie in India en heeft daar omvangrijke gas- en wapendeals gesloten. Vorige week was hij in Turkije om o.a. de deal rond te maken over de Blue Stream pipeline en kondigde hij aan het South Stream drama af te blazen, waardoor de EU zich voor de zoveelste keer in haar eigen voeten schoot door zich opgesteld te hebben als het schoothondje van Amerika. Daarnaast wordt Turkijë een bondgenoot in de Shanghai Cooperation Organization, de defensieve alliantie tegen de VS, wat een opmaat is om ook in de BRICS te integreren, nu Turkijë geen kans maakt toe te treden tot de EU. In totale paniek zijn dit weekeinde tientallen Europese diplomaten naar Ankara gevlogen in een ultieme poging nog “iets” te redden. Het zal nutteloos blijken.

Tevens kondigden Rusland en China een paar maanden geleden aan, de grootste olie- en gasdeals ooit, qua investeringen en volumes, samen met een overdracht van kennis t.a.v. raketverdedigings technologie ter wereld gesloten te hebben.

Deze enorme geopolitieke herschikking wordt amper gemeld in de Amerikaanse media en krijgt ook in Europa weinig aandacht, omdat dit de zoveelste nederlaag is voor het door de zionistische neocons bedachte nieuwe Koude Oorlogbeleid. Evenals dat Putin in 2013 verhinderde dat Obama een oorlog tegen Syrië, c.q. Assad kon beginnen. Dit was ook een militair doel van de neocons. Putin voorkwam zo een derde (of zo men wilt een vierde) wereldoorlog.

De reactie van de neocons in de Obama regering was om te proberen Rusland te isoleren en economisch aan te vallen in het evenwicht in hun handels – en betalingsbalans met Europa en haar gas- en oliehandel. In Februari jl. hebben Amerikaanse diplomaten (o.a. Victoria Nuland & Geoff Patt) hun smerige Pinochet-stijl coup d’état in Oekraine in scène gezet, die daarna gebruikt is als hefboom om de opgebouwde goede handelsbetrekkingen tussen Europa en Rusland te verstoren, of zelfs af te breken.

Het doel was om de Russische economie pijn te doen en in die lijn dus de bevolking, om zo een proces tot regime chance op gang te brengen, Putin zo weg te krijgen en te trachten een meer pro-Amerikaanse, neoliberale regime, a la Jeltsin-stijl, te installeren door het veroorzaken van een financiële crisis. Typisch Amerikaans denkfoutje hier weer. Putin is enorm populair in Rusland, helemaal omdat de  Russen niks moeten meer hebben van het type Jeltsin, die het land, na de afbouw van de Sovjet-Unie, bijna naar de afgrond hielp.

De verdere basis van dit beleid was dat sinds de Sovjet-Unie werd ontbonden in 1991, Rusland in de richting van Europa draaide en zo haar economie en maatschappij wilde laten integreren in Europa. Europa, van haar kant, trachtte Rusland tot haar belangrijkste energieleverancier te maken op het gebied van olie en gas door middel van nieuwe pijpleidingen. Northstream loopt via de Oostzee naar Noord Europa. Southstream zou gebouwd worden om Oekraine heen, via Bulgarije en Servië naar Zuid Europa (met name voor Italië en Oostenrijk).

Duitsland van zijn kant keek naar Rusland als exportmarkt, om de roebels te verdienen om te betalen voor Russisch gas en olie. Andere Europeesche landen voerden hun agrarische handel met Rusland op en Frankrijk kwam met Rusland overeen om 2 enorme Mistral vliegdekschepen te bouwen. Kortom, het einde van de Koude Oorlog beloofde een veel nauwere economische en dus ook politieke integratie van Rusland te brengen met Europa, grotendeels verankerd door het gasleiding netwerk.

Amerikaanse Cold Warriors hebben geprobeerd om deze handel te verstoren. Het plan was om Rusland te isoleren en Europa vast te leggen in de Amerikaanse economie. De droom was om Amerikaans schaliegas naar Europa te exporteren en in Oost Oekraine (één van de redenen voor de coup d’état in februari jl.) schaliegas te gaan winnen (via het bedrijf van de zoon van de Amerikaans Vice President Joe Biden, de aan cocaine verslaafde Hunter Biden), en zo Rusland uit te persen en daardoor haar betalingsbalans te ontwrichten.

Dit was altijd een utopie. Maar wat het hardnekkig zoeken van de (militaire) confrontatie van de VS met Rusland heeft gebracht, is een politieke wig tussen de VS en Europa. Vorige week zei President Putin in een toespraak weinig nut te zien in onderhandelingen met Europese politici, omdat ze blind en dom Amerikaanse orders via de NAVO opvolgen en door de druk van de VS op Duitse, Franse en andere Europese politici.

In het dom en blind volgen van de VS in een nieuwe Koude Oorlog confrontatie met Rusland, gaat Europa dwars tegen haar eigen economische belangen in. Haar neoliberale Derde Energie wet heeft Rusland weerhouden om nog enig economisch belang te zien in het verkopen van meer gas aan Europa. .

Rentenier pijplijn politiek

Het Amerikaanse neoliberale plan is geweest om aan te dringen op niet-Russische controle van de leidingen die Russisch gas en olie zouden uitvoeren naar Europa. Het idee is om deze pijpleidingen te gebruiken als een soort tolhuis en zo de inkomsten over te hevelen die Rusland van Europa had gehoopt te krijgen.

Een goede manier om te begrijpen wat er gebeurd is: stel je voor dat de Verenigde Staten een wet had, die stelde dat de eigenaars van gebouwen niet tevens de eigenaars van de liften in de gebouwen konden zijn. Dit zou betekenen dat de eigenaren van het Empire State Building, bijvoorbeeld, geen eigenaars konden zijn van de liften erin. Andere investeerders konden de liften dan kopen, en elke keer als de gebruikers of de bewoners van het gebouw de liften wilden gebruiken zouden ze een vergoeding moeten betalen.

Het resultaat zou zijn dat in plaats van dat de verhuurder de huurwaarde (maximaal) ten gelde zou kunnen maken, de eigenaar van de lift het leeuwendeel op kan gaan eisen. Immers zonder lift zou het gebouw waardeloos zijn en zijn huurwaarde verliezen, tenzij de huurders bereid zijn vantevoren even bij het tolhuisje van de liften af te rekenen.

Dit is wat er zou gebeuren met een pijpleiding die in handen komt van partijen die vijandig tegenover Rusland staan. Het is om deze reden dat Gazprom aangedrongen heeft op het zelf bouwen van een eigen pijpleiding, onder Russische controle, om de huur vragende investeerders buiten de deur te houden. Toen Europa trachtte dit te blokkeren door te doen alsof een ‘vrije markten’ inhield dat de  pijplijneigendom gescheiden werd van de gasleveranciers, werd dus eigenlijk geprobeerd extra inkomsten te genereren uit de omzet van het Russische gas.

De Europese Commissie heeft vorig jaar al eerder blijk gegeven van haar anti-Gazprom beleid, in het kader van het bezuinigingsprogramma dat opgelegd was aan Griekenland. Griekenland moest onder druk van de EU en het IMF haar activa verkopen in de publieke sector. De grootste activa die Griekenland had, waren haar olie (boor) rechten in de Egeïsche Zee en de commerciële aan de olie gerelateerde infrastructuur. Toen Gazprom de hoogste bieder was, blokkeerde de EU de verkoop. Het resultaat was dat Griekenland nog zwaardere  bezuinigingen kreeg opgelegd, wat weer resulteerde in nog meer polarisatie in de politiek van dat land in een steeds meer anti-EU en anti-IMF houding, en dus anti-Amerikaanse Koude Oorlog politiek.

Wat er gebeurt is een radicale verandering in US-Europese diplomatie. Het wordt instabiel en onwerkbaar.

Europa heeft de basisregels, hoe nationale politiek en diplomatie gevoerd wordt, omgekeerd.  In plaats van deze diplomatie te baseren op eigen (nationale) economische en commerciële belangen, heeft zij deze ondergeschikt gemaakt aan de Amerikaanse belangen, ergo deze zelfs onder controle van de Amerikanen gesteld. En dat geldt ook voor het Europa’s lidmaatschap van de NAVO, in plaats van dit te zien als een (mogelijk) verlengstuk van buitenlandse diplomatie, heeft zij haar economische beleid ondergeschikt gemaakt aan het NAVO beleid om zo de militaire doeleinden van de NAVO te dienen.

Het doel is niet langer militaire veiligheid, wat oorspronkelijk de basis was voor de NAVO. Europa’s economische herschikking t.o.v. Rusland dreigt een militair conflict direct naar het Europees continent te brengen als gevolg van de proxy-oorlog in Oekraïne. Ook dat is precies wat de zionistische neocons na streven; een oorlog in Europa, net zoals ze dat gedaan hebben met WOI en WOII, puur uit eigen belang en gewin.

Men zegt dat naties geen vrienden of vijanden hebben, alleen nationale belangen. De meesten van deze zijn economische. Maar vandaag de dag lijkt de Duitse bondskanselier Merkel in Europa de Duitse en andere Europese economische belangen volkomen te negeren. Nog steeds geobsedeerd door haar haat tegen het Oost-Duitse communistische regime, ziet ze in Rusland niet de economische markt en leverancier van grondstoffen en een enorme klant voor Duitse fabrikanten en technologie, maar alleen een vijand. Ook haar politieke liefde voor de Verenigde Staten, die zij ziet als Europa’s natuurlijke vriend, zonder er rekening mee te houden hoe desastreus het nieuwe Koude Oorlog beleid ten aanzien van Europa uitpakt. “We laten jullie in Rusland vechten” is een van de speerpunten van dit beleid. Dat dit beleid de Europese continentale belangen enorm schaadt, en de economische malaise alleen maar verergert , ontgaat haar totaal. Ook politieke liefde maakt dus kennelijk blind.

De VS lijken het statement van Von Clausewitz te hebben geadopteerd, dat oorlog een verlengstuk is van buitenlands beleid, met andere middelen in een zeer beperkte vorm. Oorlog schijnt het enige middel te zijn wat de VS tegenwoordig gebruiken in hun buitenlands beleid. Bij gebrek aan mogelijkheden en middelen voor een invasie over de grond, is het enige wat men kan en doet, proberen een economie van een land kapot te bombarderen vanuit de lucht, zoals men dat gedaan heeft in o.a. Irak, Afghanistan, Lybië en nu Syrië en door het ondersteunen van de proxy-oorlog in Oekraine.

Bron: De nieuwe realist (Jack Marsman)

We use our own or third party cookies to improve your web browsing experience. If you continue to browse we consider that you accept their use.  Accept  More information